سیاه

خب ..آره که خیابونا و بارونا و میدونا و آسمونا ارث بابامه
واسه همینه که از بوق سگ تا دین روز
این کله پوکو میگیرم بالا
و از بی سیگاری میزنم زیر آواز
و اینقدر میخونم
تا این گلوی وا مونده وا بمونه....
تا که شب بشه و بچپم تو یه چار دیواری حلبی
که عمو بارون رو طاقش
عشق سیاه خیالی منو ضرب گرفته
......

شراب انگوري

ويليام شكسپير

اتللو، پرده ي دوم، صحنه ي سوم

عجبا از مردمان

دشمني را از پنجره ي دهان به خانه ي خود راه مي دهند

تا گوهر ِ عقل ِ آنها را بدزدد،

و شگفتا از ما كه با شادي و دست افشاني

ورود ِ خويش را به عالم ِ حيواني جشن مي گيريم.

------------------------------------------------------------