| تبليغات | X |
شراب انگوري
ويليام شكسپير
اتللو، پرده ي دوم، صحنه ي سوم
عجبا از مردمان
دشمني را از پنجره ي دهان به خانه ي خود راه مي دهند
تا گوهر ِ عقل ِ آنها را بدزدد،
و شگفتا از ما كه با شادي و دست افشاني
ورود ِ خويش را به عالم ِ حيواني جشن مي گيريم.
------------------------------------------------------------
زخم پذير و روئين تن
ويليام شكسپير
هانري ششم، پرده ي سوم، صحنه ي دوم
آن كس كه حق با اوست
عريان و بي حفاظ چنان است
كه گويي جوشني از پولاد بر تن دارد،
و آن كس كه حق با او نيست
و جور و ستم دلش را تباه كرده است
هرچند كه خود را به هزار جوشن مجهز كند
همچنان زخم پذير و برهنه است.
------------------------------------------------------------
پندگويان ِ رؤيايي
ويليام شكسپير
ملت، پرده ي اول، صحنه ي سوم
در شمار ِ آن كاهنان و كشيشان مباش
كه شيب ِ تند و ستيغ ِ پر خار ِ بهشت را به من بنمايي
و خود چون رندان ِ لاابالي
در راه ِ پر گل و ريحان ِ عيش بخرامي
و هيچ پرواي ِ خويشت نباشد.
------------------------------------------------------------
انسان ِ بي آهنگ
ويليام شكسپير
تاجر ونيزي، پرده ي پنجم، صحنه ي اول
انساني كه در دلش نغمه و آهنگي نيست،
يا از نغمه و آهنگ به وجد نمي آيد،
شايسته ترين فرد براي هرگونه خدعه و جنايت و تجاوز و غارت است،
روحش چون شب سياه و ملال انگيز
و دلش چون شهريار تاريكي ِ تيره و ظلمانيست.
چنين انساني را اعتماد هرگز نشايد.
------------------------------------------------------------
جهان ِ سخنگو
ويليام شكسپير
آنطور كه تو بخواهي، پرده ي دوم، صحنه ي اول
اگر از غوغاي عالم و اشتغالات ِ زندگي دمي فارغ شويم
درختان را به هزار زبان سخنگو مي يابيم
در جويبارها كتاب مي خوانيم
و سنگ ِ موعظه مي شنويم
و گوهر ِ نيكي را در هر چيز مي بينيم.
------------------------------------------------------------
تاج ِ خرسندي
ويليام شكسپير
هانري ششم، پرده ي دوم، صحنه ي اول
تاج من بر سرم نيست
تاج ِ من بر قلب ِ من جاي دارد
كه الماس و فيروزه آن را نياراسته
و از ديده ها پنهان است
تاج ِ من، خرسندي ِ من است
كه به ندرت پادشاهي را از آن بهره داده اند.
------------------------------------------------------------
شكوه ِ دنيوي
ويليام شكسپير
هانري ششم، پرده ي اول، صحنه ي دوم
شكوه ِ دنيا همچون دايره ايست بر روي آب
كه هر زمان بر پهناي خود مي افزايد
و در منتهاي وسعت هيچ مي شود.
------------------------------------------------------------
غذاي عاشق
ويليام شكسپير
شب دوازدهم، پرده ي پنجم، صحنه ي اول
اگر موسيقي غذاي عشق است،
پس بنوازيد.
