برید وسط یک پارک بزرگ یا خیابون اصلی شهرتون یا میدون مرکزیش! بایستید و به اطرافتون نگاه کنید.فقط نگاه کنید .لازم نیست کار دیگه ای کنید. لازم نیست هیچ بلیطی بخرید،لازم نیست صندلی خاصی رو رزرو کرده باشید. شما ناخواسته، مدت هاست که به تماشای بزرگترین فیلم، دعوت شدید. "زندگی" !

ببینید بازیگراش چقدر توی نقش هاشون فرو رفتن و با چه جدیتی بازی می کنن. آره ببینید. اون راننده تاکسی رو میبینید که واسه فقط 5تومن پیاده شده و با قفل فرمون افتاده به جون اون مسافره بیچاره؟ عجب بازیگریه!یا اون برج ساز رو دیدید که از ماشین چندصد ملیونیش پیاده شد و رفت توی اون برج؟ بازم نگاه کنید اون دختر پسری که دستای همو گرفتنو ببینید.یا اون بچه ی توی کالسکه که مامانش داره راه میبردش... هرچقدر نگاه کنید تموم نمیشه. این فیلمه پایان نداره.

شما خودتونم یکی از بازیگرای این فیلم هستید. چه بخواید و چه نه!دارید با جدیت تمام نقش خودتون رو بازی می کنید. توی خونه، توی دانشگاه، یا محل کار...اصلا هیچ کس بهتر از شما نمیتونه نقش "شما" رو بازی کنه.هیچ کس!بهترین بازیگر برای این نقش توسط کارگردان انتخاب شده. همون کارگردانی که حتی اگه بد بازی کنید کات نمیده. فقط زمانی نقشتون رو کات می کنه که دیگه نیازی بهش نداشته باشه. آره! دقیقا زمانی کات میشید که این فیلم عظیم نیازی به بازی شما نداشته باشه. فکر می کنید چقدر این فیلم به نقش شما نیاز داره؟ اصلا نقش مهمی توی فیلم دارید یا...؟