ساعت، هفتِ تمام!

اینکه تا کی این ساعت ها خواهند گذشت وهر بار راس ساعت با صدای بلند فریاد سر خواهند داد که : "ساعت، هفتِ تمام!" نمیدانم!

اما این را میدانم که بالاخره روزی کم می آورند.روزی می ایستند و می گویند: بفرما! سپری شدن... گذشتن... چرخیدن هرچه عقربه ... در اختیار شماست! بفرمایید. انتخاب با شما. سرعت کم و زیادش با شما... شما مختارید... بفرمایید.

وآن روز که اختیار زمان به دست من و او می افتد روزی است که...روزی است که...روزی است که روشن ترین روز است و طولانی ترین .